
Praca z czynnikiem chłodniczym wymaga odpowiednich środków ochrony osobistej. Nie należy dopuścić do kontaktu czynnika z oczami lub skórą. Warto więc wyposażyć się w odpowiedni strój, rękawice ochronne i okulary. Elementy te sprawdzą się również do odzysku czynnika chłodniczego. Odzysk czynnika chłodniczego z instalacji można wykonać trzema różnymi metodami. Są to: metoda parowa, parowo-cieczową oraz push and pull.
Zestaw do odzysku składa się z: dwustopniowej pompy próżniowej, która zapewnia możliwość uzyskania próżni na poziomie 270 Pa, stacji odzysku, listwy manometrycznej z zestawem węży wyposażonych w zawory kulowe, butli z zaworem dwudrożnym oraz wagi o zakresie pomiarowym dopasowanym do wielkości napełniania butli.
Przed każdym wykonaniem operacji odzysku należy usunąć powietrze z elementów instalacji, a więc z butli z wężem oraz zestawu manowakuometru,
Metoda parowa odzysku polega na ściągnięciu czynnika ze strony ssawnej instalacji. Jeśli stacja nie jest wyposażona w zawór, należy użyć nożyc ewakuacyjnych lub zaworu ewakuacyjnego. Procedurę odzysku wykonuje się na odłączonym agregacie, jednak warto pamiętać o otwarciu zaworów, do czego niezbędne będą magnesy serwisowe.
W celu prawidłowego podłączenia instalacji połączyć wężyk ze stacji manowakuometru do strony ssawnej sprężarki. Drugi wąż manowakuometru z kolei należy podłączyć do stacji odzysku. Z kolei wyjście ze stacji odzysku chłodniczego podłączyć do butli do odzysku chłodniczego. Na tym etapie można włączyć i wytarować wagę.
Następnie odkręcić poszczególne zawory: na butli, na wężu , wyjściu ze stacji, zawór na wężu na ssaniu i zawór na manometrach, a także należy otworzyć zawór serwisowy, aby wpuścić czynnik do węża ze strony ssawnej. Nie ruszać zaworu wyjściowego ze stacji. Gdy czynnik znajduje się w wężykach, można uruchomić stację do odzysku.
Metoda ta stosowana jest w większych instalacjach chłodniczych wyposażonych w zbiornik ciekłego czynnika. Różni się od metody parowej tym, że należy podłączyć wąż wysokiego ciśnienia do zbiornika ciekłego czynnika. Technika ta pozwala w krótszym czasie odzyskać czynnik chłodniczy z instalacji. Będzie on również częściowo zasilał stację w postaci ciekłej. Kolejne etapy odzysku przeprowadzane są identycznie jak w metodzie parowej.
Stosowana jest w dużych instalacjach chłodniczych, gdyż skraca czas odzysku czynnika w stosunku do metody parowej i parowo-cieczowej. Wymaga jednak innego podłączenia zarówno stacji odzysku, jak i węży do instalacji.
Sposób odzysku polega na jednoczesnym wypompowywaniu czynnika w postaci pary na stronę ssawną urządzenia i wypychaniu ciekłego czynnika ze zbiornika cieczy. Tutaj niezbędna jest butla z zaworem dwudrożnym.
Do zaworu parowego podłączyć należy wężyk wejścia stacji odzysku, a także zbiornik ciekłego czynnika pod zawór cieczowy. Następnie stronę tłoczną, a więc ze stacji odzysku, podłączyć pod stronę ssania agregatu, a zbiornik ciekłego czynnika pod wąż prowadzący do zaworu cieczowego butli do odzysku czynnika.
W celu umożliwienia przepływu czynnika z instalacji należy wkręcić trzpienie zaworów serwisowych aż do momentu pojawienia się ciśnienia na manometrach. Następnie odkręcić zawory kulowe na wężach, wytarować wagę i odkręcić wszystkie zawory. Na koniec uruchomić stacje odzysku czynnika chłodniczego.
Wszystkie metody wymagają uprzedniego otwarcia wszystkich zaworów elektromagnetycznych normalnie zamkniętych. Umożliwia to przepływ czynnika przez cały obieg chłodniczy.
Odzyskany czynnik chłodniczy należy zagospodarować zgodnie obowiązującymi przepisami, a więc: ustawą F-gazową, ustawą o odpadach oraz normą 378-4. Ustawodawca przewiduje, iż odzyskany czynnik chłodniczy można poddać recyklingowi. Oznacza to możliwość ponownego wpuszczenia do tej samej instalacji, po uprzednim zbadaniu składu i jakości czynnika, lub przekazaniu go do wyspecjalizowanej jednostki do regeneracji lub utylizacji.